نوا یاب : دانلود موسیقی سنتی
جستجو در میان بیش از پانصد آلبوم موسیقی
بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم/یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت

زندگینامه علی اکبر شهنازی

  •   1,678 بازدید
  •   بدون دیدگاه

استاد علی اکبر شهنازی ، فرزند آقا حسین قلی بنیان گذار مکتب جدید تار نوازی و نوه ی علی اکبر خان فراهانی – معروف به پدر خاندان هنر – است. او در سال ۱۲۷۶ شمسی در تهران به دنیا آمد و در نوجوانی تا ۱۴ سالگی از تعلیم پدر برخوردار بود و پس از درگذشت او نزد عمویش میرزا عبدالله و درویش خان به فراگیری تار پرداخت. علی اکبرخان پس از درگذشت عمویش ، کلاس آموزش موسیقی تاسیس کرد. در حدود سال ۱۳۰۰ شمسی معروف ترین نوازنده ی تار بود و در تمام محافل هنری نامش را به احترام می بردند. در همین ایام بود که شروع به ساختن آهنگ کرد بود و از آنجا که ساخته های خود را به شاگردانش می آموخت ، آثارش منتشر و معروف شدند. نخستین صفحه ای که از تار او ضبط شده ، مربوط به سال ۱۲۹۱ شمسی است. او با هنرمندان بزرگی همچون عارف قزوینی ، جناب دماوندی ، رضا قلی میرزا ظلی ، ابوالحسن اقبال آذر و ادیب خوانساری معاصر و معاشر بود و در سال ۱۳۰۱شمسی کنستری را با آواز میرزا حسین قلی خان تفرشی در سال گراند هتل برگزار کرد.

علی اکبر خان شهنازی در طول ۶۰ سال فعالیت هنری خود ، علاوه بر آن که ادامه دهنده ی راه و سنت نیاکانش بود، به عنوان آموزگاری دلسوز و علاقمند به ترتیب شاگردانی همت گماشت که بسیاری از آنها ، هنرمندان و استادانی برجسته شدند. چراغ عمر این استاد گرانقدر در سال ۱۳۶۳ خاموش شد. روانش شاد و یادش گرامی باد.

استاد شهنازی علاوه بر تدریش ردیف پدر ، بر تمامی دستگاه ها و آوازها – به جز نوا و راست پنجگاه – ردیفی تنظیم کرد که به نام “ردیف دوره ی عالی” معروف است. برای هر دستگاه قطعه ها و جمله بندی های جدیدی را ابداع و تنظیم می کرد. این قطعه ها به ویژه قطعه های ریتمیک (چهارمضراب) با پایه های خاصی که به تدریج شکل گرفتند و در کلاس های درس ایشان تدریس شدند ، از جهت تکنیک و ریتم ، خصوصیات ویژه ای داشتند… از دیگر مختصات این ردیف این است که تمام گوشه ها را در برنگرفته است و از گوشه ها و مایه های اصلی هر دستگاه تشکیل شده است که در آنها از جمله بندی های نو و پرداخت شده ی آوازی و چهارمضراب های بدیع و زیبا با پایه های متنوع و سبک خاص استاد استفاده شده است.

این قطعه ها با وجود برخورداری از اصالت موسیقی ایرانی هرکدام از جهت فرم و محتوا بسیار متفاوت با فرم های مشابه و متدوال زمان اند. بعضی از این قطعه ها مانند ضربی های شور ، بیات ترک و سه گاه از شهرت بسیاری برخوردارند. این قطعه ها که در تمام آنها سبک استاد کاملاً مشخص است ، همگی بسیار با قدرت و استادانه ساخته شده اند و از لحاظ فرم شناسی برای آهنگسازی موسیقی ایرانی ، آثاری قابل توجه اند. »

علی اکبر شهنازی

 

هیچ دیدگاهی ارسال نشده است.