نوا یاب : دانلود موسیقی سنتی
جستجو در میان بیش از پانصد آلبوم موسیقی
بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم/یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت

بهزاد رضوى‏ نیا

  •   787 بازدید
  •   بدون دیدگاه

بهزاد رضوى‏ نیا، دومین فرزند خانواده‏ خود مى ‏باشد که در سال ۱۳۲۹ در شهر باستانى یزد متولد شد.  بهزاد رضوى‏ نیا، پس از چندى بنا به ضرورت شغل پدر همراه خانواده به تهران آمد و هنگام تحصیل در دبیرستانهاى: دانش، ابوریحان، بدر، کاوه و مهر کیش در فعالیتهاى هنرى آنجا شرکت و در نمایشنامه‏ ها بازى و در ارکسترها ضرب مى ‏نواخت و چون از صدایى خوش نیز بهره‏مند بود با حضور در کلاسهاى آواز ایرانى زنده ‏یاد استاد اسماعیل مهرتاش که در جامعه ‏ى باربد به صورت رایگان تشکیل می ‏شد و آموختن ردیفهاى آواز موسیقى ایرانى به آموختن تنبک به صورت علمى نزد استاد حسین تهرانى و استاد محمد اسماعیلى در هنرستان موسیقى پرداخت (۱۳۴۶) همزمان از کلاسهاى هنرستان نیز استفاده مى‏برد.
در سالهاى پایانى دبیرستان در مسابقه ‏هاى هنرى تهران و سراسرى ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت که تا پایان دوره دبیرستان ادامه داشت (۱۳۴۷) و (۱۳۴۹) با اتمام دوره‏ى دبیرستان همکارى گه گاهى خود را با رادیو به همکارى مستمر تبدیل کرد (۱۳۴۹) و مدتى با گروه کر اپراى تهران همکارى کرد (۱۳۴۹) در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقى تلویزیون در برنامه‏هاى ساز و آواز گروه نوازى، همنوازى و تکنوازى شروع به همکارى نمود. به منظور معرفى و اجراى موسیقى ایرانى سفرهایى به کشورهاى آسیایى، اروپایى و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقى همراه شد و در کنار استادان مسلم موسیقى اصیل ایرانى چون: فرامرز پایور، حسن کسایى، اصغر بهارى و جلیل شهناز قرار گرفت و در برنامه‏ هاى مختلف هنرى با ایشان همکارى کرد و طى سالهاى ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهارى، گروه سماعى، ارکستر سازهاى ایرانى (ارکستر مفتاح) و برنامه تکنوازان رادیو همکارى نمود. با وجود اشتغال دائمى به کار نوازندگى به صورت حرفه‏اى از تحصیلات عالى غافل نماند و در رشته جامعه‏ شناسى از دانشگاه تهران فارغ ‏التحصیل شد. پس از پیروزى انقلاب به عنوان نماینده و سخن‏گوى واحد موسیقى از طرف همکاران انتخاب شد و این سمت تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت و در جهت اعتلاى موسیقى و اقتدار این گروه هنرمند، زحمات بسیار کشید که متأسفانه عقیم ماند.
در سال ۱۳۶۱ به دعوت اداره تئاتر در نمایشنامه مروارید به کارگردانى اکبر زنجانپور به ایفاى نقشى پرداخت که داشتن صداى خوش از ضروریات آن بود و بالاخره آوازى را که سالها براى دل خود مى‏ خواند با وسوسه ‏ى تئاتر براى دل دیگران سر داد. بر روى بسیارى از اشعار حافظ و مولانا آهنگ ساخته و تعداد زیادى از نغمات بومى را آرایش داده و اجراهاى دلنشینى از آنها تدارک دیده است. در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه‏هاى سوگ سیاوش به کارگردانى سیاوش تهمورث و نمایش (من به باغ عرفان) روایتى از زندگى سهراب سپهرى به کارگردانى خانم پرى صابرى شرکت جست و تمامى آهنگها و ملودى ‏هاى اجرا شده و در این نمایشنامه‏ ها را خود ساخت و اجرا نمود. بهزاد رضوی نیا مى‏ گوید: «عالم هنر خصوصاً وادى موسیقى آنقدر وسیع است که هرگز نمی ‏شود گفت: این منم طاووس علیین». با همین باور بسیار متواضع است و مى‏گوید: «من به شیوه ‏ى خودم یعنى درست گوش کردن از همه همکارانم نکاتى آموخته‏ ام، و این تلمذ هنوز ادامه دارد».
هم ‏اکنون پس از اتمام کار در ارکستر ایرانى و گروه سازهاى سنتى واحد موسیقى رادیو، چند نفرى از هنرجویان رشته تنبک را آموزش مى‏ دهد و خودش معتقد است که از میان آنان اگر ۴ نفر به عالم موسیقى حرفه ‏اى و قابل عرضه براى مردم راه یابند من سهم خود را ادا کرده‏ ام. از دیگر کارهاى او سازسازى است که دستى در ساختن سازهاى مختلف خاصه تنبک دارد. و به عقیده صاحب نظران تنبک هاى ساخت وى از ظرافت و صدایى خوش برخوردار است.

بهزاد رضوی نیا نوازنده تنبک

 

هیچ دیدگاهی ارسال نشده است.