نوا یاب : دانلود موسیقی سنتی
جستجو در میان بیش از پانصد آلبوم موسیقی
بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم/یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت

زندگینامه حسن کامکار

  •   1,189 بازدید
  •   ۱ دیدگاه

این زندگینامه از زبان فرزند اول حسن کامکار یعنی هوشنگ کامکار می باشد :

حسن کامکار

پدر در سال ۱۳۰۱ در شهر سنندج و در خانواده ای که چندان اهل هنر نبودند به دنیا آمد. از همان اوان کودکی علاقه اش به موسیقی را با کلنجار رفتن پنهانی با سازی شبیه به ستار که خود ساخته بود بروز داد. سازی که هر بر بار توسط پدر و مادرش شکسته می شد ، دوباره تعمیرش می کرد و مصمم تر از گذشته به تمرین و یادگیری اش ادامه می داد. تا اینکه بالاخره وارد ارتش شد و به خاطر علاقه اش به موسیقی در دسته ی موزیک نظام ثبت نام کرد. در آن جا ساز ترومپت را به او دادند و در مدت کوتاهی از نوازندگان خوب دسته ی موزیک شد. ولی در خلوت خود همیشه به دنبال موسیقی کردی و سنتی ایران بود. نزد استادان بزرگ موزیک نظام در سنندج با علم موسیقی آشنا شد و پس از مدتی به علت پشتکار و توانایی اش به عنوان رهبر موزیک نظام سنندج انتخاب شد.

در کنار فعالیت موسیقی نظام ، نواختن ویلن را فراگرفت و از مریدان و رهروان سبک استاد ابوالحسن صبا شد. در همین ایام بود که نخستین کلاس موسیقی در شهر سنندج را تاسیس کرد. کلاسی که در آن اختصاصاً ویلن تدریس می کرد. او شاگردان زیادی را در این کلس تربیت و آنها را با ردیف های استاد صبا و موسیقی اصیل ایرانی آشنا کرد. پس از چندی ب رهبری موزیک نظام اورمیه (رضائیه ی وقت) که یکی از بزرگترین دسته های موزیک نظام کشور بود انتخاب شد. در مدتی که در اورمیه بود با دسته ی موزیک نظام آهنگسازان بزرگ کلاسیک از جمله اورتور کارمن اثر ژرژ بیزه ، مارس ترک موتزارت ، والس های اشتراوس و پولکاها و والس های مشهور دیگر از آهنگسازان بزرگ روس و جهان را اجرا نمود. این ذوق ورزی ها و مساعی هنری برای او تشویق های فراوان و مدال های متعدد به همراه آورد.

پس از پایان ماموریتش در اورمیه به سنندج بازگشت و با حفظ سمت رهبری در موزیک نظام ، به ربهری ارکستر رادیو ارتش سنندج که برنامه هایش به طور زنده اجرا و پخش می شد ، منصوب گشت ؛ فرصتی بسیار مغتنم برای تروج و اشاعه ی موسیقی کردی که همیشه مورد توجه و علاقه ی خاص او بود. از طرفی کلاس موسیقی او بیش از پیش رونق یافته بود با سختی شرایط و امکانات محدود آن زمان ، شاگردان بسیاری جذب موسیقی وی شده بودند. در آن کلاس انواع سازها را خود به تنهایی آموزش می داد. بیشتر موسیقی دان ها و نوازندگان کرد امروزی از شاگردان همان کلاس هتند و موسیقی را با حسن کامکار آغاز کرده اند ؛ هنرمندانی که امروزه شهرت کشوری و بعضاً جهانی یافته اند.

پس از گذشت چند سال از این ماجراها ارکستر خانوادگی کامکار در سنندج شکل گرفت. نخستین ارکستر خانوادگی کامکارها در سال ۱۳۴۴ شکل گرفت که در آن کنسرت، حسن کامکار، ویولون می‌نواخت، قشنگ می‌خواند، پشنگ و ارژنگ، سنتور و جاز می‌نواختند و هوشنگ کامکار هم به اتفاق بیژن با آکاردئون گروه را همراهی می‌کرد. پس از اینکه اردشیر و ارسلان با گذر از دوران کودکی وارد گروه شدند، در سال ۴۹ آنها یک ارکستر نیمه حرفه‌ای تشکیل دادند. ارکستری منحصر به فرد در نوع خود. چند سال بعد حسن کامکار برای آزمون هنرستان موسیقی ملی به تهران آمد و با عنوان کارشناس موسیقی به سنندج بازگشت و در اداره ی فرهنگ و هنر سنندج مشغول تدریس شد. آموزشگاه او توسعه بیشتری یافته و از همه اقشار و گروه های سنی در کلاس موسیقی شرکت می کردند. در این زمان بود که شاگردان مستعد و آماده سه گروه موسیقی در رده های خردسالان ، بانوان و بزرگسالان ترتیب داد و کنسرت های پرشماری را در شهرهای کرد زبان و استان های همجوار اجرا نمود. در سال ۱۳۴۰، اولین هنرستان موسیقی کردستان را با حمایت وزارت فرهنگ آن زمان تأسیس کرد و در حدود سال‌های ۱۳۴۶ تا ۱۳۴۷ توانست چهار گروه موسیقی تشکیل دهد که یک گروه از آنان گروه بانوان و یک گروه دیگر کودکان بودند. بسیاری از برنامه های اجرایی این کنسرت ها موسیقی کردی بود و او از مدت ها پیش به گردآوری و تنظیم نغمات آنها پرداخته بود. نتیجه این تحقیقات علاوه بر برنامه های اجرا شده در کنسرت ها و نوارهای ضبط شده در رادیو سنندج ، کتابی است که با دست خود نتنویسی کرده و برای ما به یادگار گذاشته است. همچنین بیش از چهارصد ترانه ی کردی ساخته و برخی را تنظیم کرده است.

پس از انقلاب سال ۵۷ زمانی که اکثر بچه ها برای ادامه تحصیل موسیقی به پایتخت آمده بودند به تهران آمد و به ناچار آموزشگاه موسیقی خود را رها کرد و در خانه ای بسیار کوچک در سه راه جمهوری اقامت گزید. ولی باز نمی توانست فعالیت در حوزه ی موسیقی را فراموش کند و این بار راه نویی را آغاز کرد؛ تاسیس و راه اندازی شرکت فرهنگی “روح افزا” به منظور تولید و نشر موسیقی و به خصوص تکثیر و توزیع آثار کامکارها که هسته اصلی گروه های موسیقی شیدا و عارف شده بودند. به این منظور با اندک دستمایه ای که از فروش خانه و لوازم خود تهیه کرده بود وسایل کار و سیستم های مورد نیاز را خریداری کرد و به عنوان اولین ناشران موسیقی پس از انقلاب وارد صنعت نشر موسیقی شد. کاری که به شکل خستگی ناپذیر تا آخر حیاتش به آن ادامه داد.

حسن کامکار در سال ۱۳۷۱ چشم از جهان فروبست.